Hier het 3e en daarmee het laatste verslag van de Roemeniereis. Donderdagochtend zat iedereen, zoals iedere morgen de bedoeling was, bijna stipt om 8 uur klaar om te ontbijten. Daarna ging ieder zn eigen kant op, met het doel om de klus waar ze mee bezig waren vandaag af te kunnen ronden. Er werd keihard gewerkt! Aan het einde van de middag liepen de meeste klussen ten einde en konden we concluderen dat we veel werk hebben verzet! Het dak van de kaasmakerij is geisoleerd, er ligt een mooie betonvloer vanuit de stal naar buiten, de graansilo is gemaakt en kan gevuld worden, boxbeugels in de koeienstal zijn geplaatst, het 2e kalverhok is gebouwd, machines zijn gemaakt, melkleiding is voor een groot deel gelegd, de tuin is bijgewerkt, tomatenkas is leeggehaald en de kantine is helemaal geverfd! Daarnaast is er ongetwijfeld nog meer gedaan, wat ik nu op dit moment zo snel niet kan bedenken. Geweldig dat we in een paar dagen tijd zoveel konden oppakken en dat deze ook zijn afgewerkt. Er was nog tijd en de mogelijkheid om de watertoren die bij het bedrijf staat, omhoog te klimmen. Met gevaar voor eigen leven is bijna iedereen 40 meter omhoog gegaan op de steile trap, om te kunnen genieten van een geweldig uitzicht! ‘s Avonds hebben we met elkaar een gezellige laatste avond gehad!
En vrijdagochtend was het alweer tijd om te vertrekken. Na relaxed inpakken en nog een laatste rondje over het bedrijf, namen we afscheid van Hans& Maaike en hun kinderen Mathias, Judith, Rowan. En natuurlijk van Roelof, die nog tot december blijft vanwege zijn stage! Om 10 uur (Roemeense tijd) begonnen we aan de terugreis. Het was mooi om nu overdag door de bergen in Roemenie te rijden (de heenweg was het al avond en donker). Hierdoor konden we genieten van de herfstkleuren en ons af en toe verbazen over de Roemeense cultuur! We gingen dwars door de bergen en moesten geregeld wachten omdat er paard & wagen voor ons reed, volgeladen met stro en de Roemenen die (hard?) hadden gewerkt. In ieder geval was er één Roemeen die op de ochtend al genoot van een grote fles bier. En terwijl wij met 3 auto’s lekker doorreden, kon het zomaar gebeuren dat er flink getoeterd werd en een vrachtwagenchauffeur vond dat hij ons wel kon inhalen. Ons avondeten hebben we genuttigd in de Mac Donalds midden in Oradea. Rond 21 uur waren we na een hele dag rijden, Roemenië uit. Net in Hongarije werd de Seat al snel aan de kant gezet door de politie. Even een controle of alle papieren wel op orde waren en ze konden weer verder rijden. Onze reisleider zat in de Seat, die reden mooi om de stad Budapest heen. Helaas werd er door de bus en Audi een afslag gemist, waardoor we midden in Budapest terecht kwamen. De kaarten kwamen te voorschijn en ondertussen bleven de chauffeurs rijden. Totdat er getoeterd werd, er een sirene klonk en de bus door politie aan de kant werd gezet. 3 man en 1 vrouw sterk sprongen ze uit hun auto en stonden ze om de auto heen. Het eerste wat agent Kiss zei was: ‘You are a very bad driver, yeah a very bad driver!’ Wat er nu precies verkeerd ging is niet helemaal duidelijk geworden, waarschijnlijk was zichtbaar dat het ons niet helemaal duidelijk was welke weg we moesten hebben. De agenten begrepen gelukkig dat we lichtelijk verdwaald waren. Dus bood agent Kiss aan: ‘you folow me, i’m stopping, you stopping, we talk!’ Zo gezegd, zo gedaan, we reden een stuk achter deze politieagenten aan. Schijnbaar hadden ze tijd over en vreemd genoeg nam hij zelf de verkeersregels niet zo nauw; hij gebruikte z’n knipperlicht maar zo af en toe en reed harder dan de toegestane snelheid… Maar toch, vriendelijk dat ze de weg hebben gewezen! Nog geen 5 minuten later zagen we een volgende politieauto op de weg staan. Helaas helaas.. Ook deze bleek het op ons gemunt te hebben! Over een doorgetrokken streep rijden mag inderdaad ook in Nederland niet, we reden met de stroom mee en daardoor iets te hard en de mistlampen mogen ook niet aan staan… Phoe, dat zou een boete van minimaal €20,- opleveren. Gelukkig hadden we gordels om, want dat werd ook even gecontroleerd: ‘very important!’ Al met al heeft de rit door Budapest ons wel wat tijd gekost. De Seat was netjes om de stad heen gereden en heeft hierdoor zeker 3 kwartier van z’n rust kunnen genieten! Verder verliep de reis voorspoedig en voor we het wisten, waren we weer in Nederland aangekomen! Eindelijk weer echte trekkers zien, wat een mooie rechte kavels hier en, hè een kudde schapen zonder herder?! Op de Florijn werden we warm verwelkomd door een aantal Vis dames. Het huis was door de thuisblijvende Vis Wijven mooi versierd met slingers en kaarsjes, wat een heerlijke sfeer om in thuis te komen! De soep stond klaar en we konden samen nagenieten van de reis.
Het was een geweldige week, waarin we veel konden werken en het erg gezellig hebben gehad. Hans & Maaike hebben er ook van genoten, we zijn van harte welkom om nog eens langs te komen. We zijn God dankbaar voor Zijn leiding en Zijn zorg voor ons de afgelopen week. Wat geweldig dat wij deze kans kregen om onze naaste te kunnen helpen! Hans & Maaike waren erg blij met onze hulp. Bij het afscheid hebben we samen opwekking 710 gezongen: ‘Zegen ons waar we in geloof voor leven, zegen ons waar we hoop en liefde geven, zegen om de ander tot zegen te zijn. O God zegen ons, tot in eeuwigheid!’ We wensen Hans & Maaike, Gods liefde en leiding toe zodat zij kracht ontvangen om verder te bouwen aan dit bedrijf en zo te helpen bij de ontwikkeling en zelfstandigheid van onze naaste in Roemenie.
We willen iedereen van harte bedanken voor de financiële bijdrage, reacties, interesse en gebed voor deze reis. De foto’s zullen zo snel mogelijk op de website staan!
De silo, zo goed als klaar
De boxen in de nieuwe koeienstal
Nieuw kalverhok
Nog even een groepsfoto voor vertrek
Ja daar krijg je dorst van...
Op de terugweg even stoppen om wat te eten
Dit kwamen we veel tegen
